در نیامدن دندان های دائمی

در صورت در نیامدن دندان دائمی چه باید کرد؟

گاهی اوقات ممکن است علیرغم افتادن دندان شیری، دندان دائمی (که در حالت طبیعی باید زیر آن قرار داشته باشد) از لثه بیرون نزند. یکی از عوامل در نیامدن دندان دائمی، عدم وجود آن در فک و به طور کلی عدم رشد آن از ابتدای تشکیل جنین است. عدم وجود یک یا چند دندان دائمی یکی از شایعترین ناهنجاریهای مادرزادی در انسان است. بیش از 20 درصد مردم یک یا چند دندان عقل (مولر سوم) و بیش از 5 درصد مردم یک یا چند دندان آسیاب کوچک یا دندان جلویی کناری فک بالا ندارند.

اگر دندان دائمی از لثه بیرون نزد، چه کاری باید انجام داد؟

هر دندان یا دقیق تر بگوییم هر نوع دندان در قوس دندانی (فک بالا یا پایین) عملکرد خاص خود را دارد. هنگامی که دندانی را از دست میدهید، الگو و عملکرد دندانها و قوس دندانی دچار اختلال میشود. درست همانند زمانی که یکی دو آجر را از دیوار بیرون میکشید و دیوار سست میشود، در قوس دندانی نیز اتفاق مشابهی رخ میدهد و قوس دندانی یا دچار فرو افتادگی و کُلاپس شده یا کوتاهتر میشود.

در صورتی که دندانهای جلویی کناری فک بالا رشد نکنند و جایشان خالی بماند، دندانهای نیش به سمت دندانهای جلویی مرکزی حرکت میکنند تا جای خالی ایجاد شده را پر کنند. در بسیاری از موارد این وضعیت که در جایگاه شش دندان جلویی تنها چهار دندان دیده میشود، حتی از دیدگاه افراد معمولی و غیر متخصص نیز عجیب و اشتباه به نظر میرسد. در چنین شرایطی علاوه بر زیبایی، عملکرد دندانها نیز تحت تاثیر قرار میگیرد. دندانهای نیش بالا و پایین به خوبی بر روی هم جفت نمیشوند بنابراین نمیتوانند به درستی غذا را بگیرند یا ببرند.

رایجترین روش درمان عدم رشد دندان دائمی در فک بالا این است که دندانهای فک بالا را با درمان ارتودنسی (سیم و براکت) به موقعیت بهتری حرکت دهیم و جای خالی دندانهای جلویی کناری را به صورت مصنوعی (با یکی از روشهای جایگزینی دندان) پر کنیم.

طبیعی ترین و محافظه کارانه ترین روش درمان جای خالی دندان دائمی هم از نظر زیبایی و هم از نظر عملکرد، ایمپلنت دندان است چون سلامت دندانهای مجاور را به خطر نمی اندازد و مزیتهای بسیار زیادی نسبت به گزینه های دیگر دارد. نگهدارنده ارتودنسی غیر ثابت (ریتینر) برای نگه داشتن سایر دندانها در جای خود استفاده میشود و مانع از کج شدن آنها میشود، تا زمانی که ایمپلنت جای خالی را پر کند. در این مدت که بیمار منتظر کاشت ایمپلنت است، برای جلوگیری از نازیبایی لبخند و طبیعی بودن ظاهر دندانها میتوان در جای خالی دندان یک دندان مصنوعی به نگهدارنده ارتودنسی متصل کرد.

اهمیت زمان بندی در درمان عدم رویش دندان دائمی

چند نکته مهم را باید پیش از کاشت ایمپلنت در نظر بگیرید. پیش از کاشت ایمپلنت دندان باید رشد فک کامل شده باشد. در غیر این صورت تاج مصنوعی که به ایمپلنت متصل است ممکن است با بلوغ فک که معمولا در 18 سالگی اتفاق می افتد، ظاهری فرو رفته پیدا کند. معمولا رشد فک در پسرها دیرتر اتفاق می افتد از این رو برای کاشت ایمپلنت در پسرها باید تا اوایل دهه بیست صبر کرد.

در صورت عدم رویش دندانهای جلویی کناری، استخوانی که در حالت طبیعی همراه با آنها رشد مینماید نیز دیگر رشد نمیکند. بنابراین ممکن است در این ناحیه حجم استخوان برای ایمپلنت کافی نباشد. در این شرایط باید با روش بازسازی استخوان، وضعیت را اصلاح نمود.

توجه داشته باشید تشخیص مشکل، تغییر موقعیت دندانها با ارتودنسی و زمان بندی جایگزینی دندان برای نتایج بلند مدت و موفقیت آمیز ضرورت دارد.

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.